lighthouse, she is

مهاجرت در کمال شرمندگی

lighthousesheis — Fri, 14 Jan 2011 23:30:38 GMT

ما به اینجا رفتیم

http://lighthousesheis.blogspot.com

http://lighthousesheis.blogspot.com/feeds/posts/default

آخرین درخت آن سال

lighthousesheis — Sat, 18 Dec 2010 15:57:40 GMT

آن سال درخت هم مثل زنان ایلام، زنان لرستان، زنان غروب پای گریز نداشت و ابر ها همه عقیم بودند، شایعه بود همه چیز زیر سر پارازیتها ست. تنها کاری که از دست من بر‌می آمد این بود که از درختها عکسهای پرسنلی بگیرم تا بعدها وقتی آخرین بازمانده شان از کوره‌های درخت‌سوزی برگشت کسی نتواند ابعاد فاجعه را تکذیب کند

mammy and the cat

lighthousesheis — Wed, 08 Dec 2010 22:37:00 GMT

همه چیز از آنجا شروع شد که فهمید و پذیرفت ما دیگر جوجه‌هایش نیستیم. خوب از خیلی قبلتر هم اهل گل و گیاه بود اما این طور نبود که هی راه برود و نازش کند و با آنها حرف بزند.

به همین اکتفا نکرد و رفت سراغ گربه ها. آن قدیمترها، به قول خودش وقتی دختر خانه بود هم الهه گربه‌های خیابانی بود انگار، بارها برایم تعریف کرده است که گربه کوری داشت، باید به او جدای گربه‌های دیگر غذا می‌داد که سهمش را نخورند، برایش غذا می ریخت در یک سینی مسی بعد با قاشق روی سینی می‌کوبید تا گربه صدا را بگیرد و بیاید تا سینی.

وقتی با گلها و گربه‌ها حرف می‌زد هم مشکلی نبود. اما بعد رفت سراغ گنجشکها، صبح‌ها اگر دیرتر از خواب بیدار شویم دادش در‌می‌آید، آخر ما باید صبحانه بخوریم تا انقدر خرده نان تولید شود تا کفاف گله گنجشکهایش را بدهد که روی دیوار ردیف نشسته‌اند و منتظر.

اینجا بود که کار کمی سخت شد، غیر از سحرخیزی اجباری، باید گوش به زنگ باشم کی‌ می گوید" آزا بدو، بدو آزا" که یعنی من باید بدوم و برم به محبت‌آمیز ترین شیوه از گربه ها بخواهم گنجشکها را نخورند.

به همین جا ختم نشد. یک روز یک جفت پروانه آمدند به حیاط، بزرگ و زیبا بودند، هر روز می‌امدند، بعد بک روز جنازه یکی‌شان را زیر بند رخت پیدا کرد. پروانه مرده زیر بوته یاس دفن شد. پروانه زنده همچنان می‌آمد و او پروانه را تراپی می‌کرد، ساعتها نصیحتش می‌کرد که باید برود دنبال زندگی‌اش و نباید خیلی غصه بخورد و برود یک پروانه دیگر برای خودش پیدا کند. پروانه هم چنان دورش می‌چرخید انگار واقعا دارد گوش می‌دهد. گاهی دستش را باز می‌کرد و مثل این فیلمها پروانه می‌آمد روی دستش می‌نشست.

آن وقت بود که دیگر خیلی سخت شد چون وقتی می‌گفت " آزا بدو، بدو آزا"من نمی‌دانستم باید بدوم که به گربه بگویم گنجشک را نخورد یا به بدوم که به گنجشک بگویم پروانه را نخورد.

پی‌نوشت بی‌ربط: پروانه بعد از مدتی با یک پروانه دیگر آمد و بعد از اینکه کلی دور او چرخیدند، رفتند.

عمر آیینه دراز باد

lighthousesheis — Sat, 27 Nov 2010 19:57:16 GMT

افق سرخ

قطار سیاه

دودو چی چی

ریلها همچنان می‌رفتند

می دانستند زمین گرد است

اما آنکه می‌رود

هرگز نشد همان کسی باشد که بازمی‌گردد

جهان گرد پیاده شد

و کسی منتظرش نبود

خوب که چی؟

نا خون

lighthousesheis — Fri, 29 Oct 2010 00:51:00 GMT

در لاک خودم فرو می‌روم
سر از
ناخن های تو در می آورم

فریاد ناصری

شیدایی سین آ نون

lighthousesheis — Fri, 22 Oct 2010 23:21:13 GMT

عکس از صبا منصوری

بی نور

lighthousesheis — Sat, 16 Oct 2010 00:16:04 GMT

ستاره کوچکی در کلمه ای بگذار و به آسمانم روانه کن

بسیار تاریکم

منوچهر آتشی

پاییز استانبول

lighthousesheis — Thu, 23 Sep 2010 21:57:59 GMT

پاییز یعنی همین
یک روز به خیابان می روی
و می بینی
تابستان پشت ابری
گم شده است

فرشته ساری

نبودن

lighthousesheis — Wed, 15 Sep 2010 22:28:40 GMT

نگریستن نیز دشوار است
زیرا در مقابل نگاه
هیچ چیز را یارای
ایستادن نیست
و یکباره همه چیز سوراخ
تاریکی می شود
بودن کار دشواری شده است

بیژن جلالی

دن کیشوت من

lighthousesheis — Thu, 02 Sep 2010 22:47:21 GMT

دن کیشوت من

دیشب یک سوسک آمده بود مرا بخورد و تو نبودی که نجاتم دهی. هیچ کس نیست که بدخلقی مرا تحمل کند برای همین بداخلاقی نمی‌کنم. پی ام سی یک آهنگ خوب راک فارسی پخش کرد از گروهی به اسم کنترل، آمدم صدایت کنم نبودی. هنوز سر میز برایت قاشق و چنگال می‌گذارم، مامان می‌گوید اینا رو واسه کی گذاشتی و من گریه‌ام می‌گیرد. یک آقایی زنگ زد گفت دوستت است شماره پادگان را گرفت گفتم شماره ات 86 است گفت چه قد بلند، منظورش چه بود؟ شبها به زور خودم را خواب می‌کنم بس که منتظرم صدای کلید به در انداختنت را بشنوم، یا صدای خودت را وقتی نصفه‌های شب پای تلفن غژ غژ می کنی. لبم خوب شده ولی هرچی به پونه گفتم تو رفتی و من دلم گرفته و نگرانم و فکر می کنم حالا تو را گذاشته‌اند در یک گونی و تویش کلی آب ریخته‌اند با یک عالم مورچه و من اصلا نفهمیدم کی همه لبم را خوردم باور نکرد گفت حتما ماجرای عشقی بوده.

راستی امروز که زنگ زدی و مامان از تو پرسید دندونات رو مسواک می‌کنی؟ خیلی خندیدم.

غیر از اینها خانه خیلی ساکت شده است، یعنی به وعضی.

همین دیگر

دوستت دارم

آزاده